donderdag 8 november 2007

DAG 54: Jeju eiland

Sunghee vertelde me er al over in Busan: the korean dating course: de dingen die je doet als je gaat daten. Het begint met een bezoekje aan de tempel en als je geluk hebt eindig je date in 1 van de vele 'love' motels. In al mijn naiviteit denk in nog dat het een meerdaags parkoers is, maar het is af te leggen in 1 dag. Als het heel erg bevalt, eindigt de trip hier op korea's honeymooneiland: Jeju.

Het eiland heeft alles te bieden voor stelletjes: een donkere lavagrot, een groot doolhof (af te leggen in 3 minuten als je alleen bent), een romantische zonsopgang boven de westzee vanaf sunrise peak en een lovepark en een heus sex themapark (volgens Amin de guesthousebeheerder echt alleen interessant voor stelletjes) en natuurlijk zijn er ontelbare resorts en motels. .....en heb ik hier een romatische date aan mijn zij? Nee ik kook de volgende dag in het motel een eitje voor mijn zwitserse reisgenoot Markus.

Het PADI handboek (lesboek voor duiken) had gelijk, tijdens het duiken maak je nieuwe vrienden. Zo ontmoette ik dus Markus dus. Aangezien we dezelfde weg zullen afleggen naar Seoul, besluiten we om voorlopig samen verder te reizen. Samen reizen kan hier handig zijn, zo delen we de frustraties van het reizen per bus. We weten uberhaupt niet waar we naar toegaan, of de buschauffeur zal stoppen daar waar we willen en of we onze backpacks op tijd uit het bagagedepot gehaald hebben voordat de buschauffeur al weer verder scheurt. Want haast hebben ze. Gisteren stonden we even doodsangsten uit toen de chaffeur bij een snelheid van 100km p/u gezellig een sms berichtje ging intikken.
Hiken of te wel een flinke wandeling maken is de populairste vrijetijdsbesteding in Korea. Het is af en toe in de nationale natuurparken drukker dan in de winkelstraten van Tokyo. Ik spot ze van jong tot oud en zelfs in een rolstoel. Markus komt uit Zwitserland dus een echte berggeit. Deze jongen uit de vlakke, lage landen heeft toch af en toe problemen met de rotsige steile ondergrond. De zwaarste hike was gisteren naar de top van de hoogste berg in Korea, Mount Jallasan (1950m) op Jeju. Met een lengte van 18km tevens ook de langste wandeling die ik ooit gemaakt heb. De beklimming doen we nog via niet zo'n populaire route, maar de afdaling via de populaire, maar niet minder moeilijke, Songp'anak trail blijkt bezaaid te zijn met honderden wandelaars.
We hebben enorme medelijden met de grote groep 11-jarige schoolkinderen die deze tocht ook aan het afleggen zijn. Laten we wel wezen het is een tering eind en het vergt veel van de kuiten en enkels. Op de top delen we dan ook al onze snoep uit. We krijgen hier al weer snel spijt van als we halverwege door een sprintende schoolgroep ingehaald worden. Die hoeveelheid suiker doet wonderen of krijgen ze amfetamines van hun leraar.
PS het lukte niet om de fotos te roteren. Probeer het later nog
zwevende wolken tussen Busan en Jeju eiland.
Niet gek voor iemand met vlieganst om in een propellorvliegtuig te stappen.
Ik heb deze trip nu al zo vaak gevlogeb dat ik wel van ex angst kan spreken.

Mijn eerste onderwaterfoto.
Inmiddels heb ik 4x gedoken in Korea.
Prachtige muren van oranje en paars zacht koraal.

WJ lost in een doolhof.
Voor koppels in de datingcourse is de uitgang in een half uur te vinden.
single guys doen er ongeveer 3 minuten over.
Hoever zit je in de datingcourse als je een 'his and hers' outfit
aan hebt? Genietend van de zonsopgang op sunrize peak.

Inmiddels is het herfst in Korea. Dus een pracht palet van gele en rode kleuren


On the top of Korea, Mount Hallasan (1950m)

Maar we waren niet de enige.
(tis wel 10km omhoog en 10km omlaag)

Geen opmerkingen: