DAG 73: Back in Tokyo

10 weeks ago i left home and it still feels pretty good. Some people ask me if i miss home a bit, well there was one moment i wanted to be back home. Jason Molina played this weekend his sad, heartbreaking and tear ripping songs at the Crossing border Festival in the Hague. Although Jason visited the Netherlands many times (also with his band Song Ohia) i never seen him play live. Instead of that i am banging my head with 600 japanese fans to the slow postcoremetalcore of JESU! This is allready the third act i see live in Tokyo, that has been playing at the Urban Explorers Festival before. I just missed Opiate because i was on the plane to Korea. It seems that Tokyo loves the UE acts ;)

What is it about Japan and taking fotos. I think we joke a lot about the japanese tourists: they see Europe through the eyes of their camera. But now i know why. They enjoy their total freedom, because here in Japan it is almost nowhere allowed to take pictures. Shibuya crossing from Starbucks, forget it! The gig of Jesu, forget it. There is always somebody popping up with their arms crossed telling you, you can not take pictures. So enjoy the illegal pictures below.

Luckily it is allowed to take pictures of the biggest symbol of Japan: mount Fuji (almost 4000m high). Climbing season is over, because the top of the mountain is covered with snow and ice. Normally busses run up to the 5th station and then you only have to hike 6km to the top. But withouit wheels i had to start at the beginning. Up and down the 5th station (2070m and halfway) is a 25km hike in total. Next time i can start at the 5th station and i can tell that i walked the whole mountain.

Jesu at club Quattro, Tokyo

Mnt Fuji in the mysterious of sundown

Frosted ground on Mount Fuji

It was sunny

Back in Tokyo. Tokyo busiest point: Shibuya. It is crowed

And jason molina song at the end.

DAG 70: Goodbey seoul and the DMZ

I got my second "lost in translation" moment when i am sitting in the hotel cab that drives me to the begining of mnt Fuji. Remember how the movie ends up with Bill Murray sitting alone and the Jesus and Marychain songs starts. you feel the loneliness. The only thing missing now at this particular moment is this track. I just have left korea a couple of days ago and without my friends i feel a liitle bit out of order. When i left Korean soil i just shed a tear. This country and all the korean people welcomed me a lot, it felt like leaving home. Above all i made some new best friends during my stay. I think i will miss Sunghee, Markus and Jeong Nam a lot. I think i travelled 2.5 weeks with Markus and he was great to travel with. He even could read the korean signs, so that made taking busses for me very easy. In the meantime i have another Japanese story to blog, but first still some things that happened in Korea.

The first part is about the DMZ tour Markus and me did. The DMZ is the demilitarized zone between North and South Korea. The zone is 4km wide and strechtes out from the east till the westcoast. Although it is heavily guarded by both sides and millions of landmines, a tour for foreigner tourists run up in to the zone. Offcourse forbidden to Korean people and 39 other countries (most of them are muslim). Our group is two tourbusses big and this is not the only cooperation that does the DMZ tour

The DMZ

There is only one highway connecting the south with the north. All the bridges make part out of the anti tank defence system, happily pointed out by our korean tourguide mr Kim. mr Kim looks like he walked straight out of a bad american eighties spymovie. Not only his strange american accent but he doesnt also waste a second to tell us how poor and how bad the living in North Korea is. He tells us a dozen sad stories about the hard life in the north. The north and south try to hook up. South korean built some factories in the north and because there is a shortage of energy the south also deliver the electricity. mr Kim tells us that the north korean workers dont make any money, because the north korean workers are heavilly taxed. Also only former military are able to work in the factories. And that is how bad life in the north is, emphasizes mr Kim again.

Recently there is also a railway road connecting the north to the south. It is only oused once during the opening. One train could make the trip.

When we reached camp Bonifas in the so called Joint Security Area, we have to changes busses and the tour is taken over by the US army. " in front off them all" is the motto of the soldiers living here. To make sure this is serious business we get a small debriefing (do not make gestures or contact towards the north korean soldiers!) we also have to sign a paper that we know we can get injured or even get shot.
Making part out of this silly tour (almost unbelievable but they also got a giftshop here in this military base, selling dmz shirts, baby military suits and ofcourse korean sweets) makes it hard to get the feeling that the situation here is still tensed. In the eighties there were still some incidents and american soldiers get killed by an axe, the so called axe murders. Our guide points out the building on the north korean side which still held the axes, the so called north korean peace museum.

The tour is too big to mention everything. We see the south korean farmers village (freedom village) in the DMZ and the north korean village on the opposite side. You guess, that village is called propaganda village by the tour. It seems that nobody lives here, but thir flagpole is 40m higher and the flag is much bigger. according to our guide the flag needs to be lifted by 50 people. It is also to big to wave in the wind.

The tours end up at the Dora Observatory. Visitors can catch a rare glimpse of the reclusive north korean state through binoculars (it will cost you one hundred wonn for a couple of minutes) from the 304 square feet, 500-person capacity observatory. We can see north korea third biggest city Kaesong. We are lucky it is a clear sky and we can see the 20m high statue of Kim ill sung.

Taking pictures is only allowed in the restricted areas. The area is way in the back that taking a picture of the north isnt possible. Actually the whole tour feels like one big provocation to the north. I cant rid of the feeling that i am watching monkees here under the all seeing eye of the military. This feeling gets bigger when mr Kim and our busdriver starts a karaoke of happy birthday and wedding songs for some passengers, just before leaving the barbed wire zone. How akward but maybe just a little bit stranger you also can do this tour from the north side. I am wondering how the north tells us how bad and poor the living in the south is and how they calls the south korean 'peace village' (i guess propaganda village)


more korean stories after the dmz pics.

our tourguide mr \kim in front of the gift shop at kamp Bonifas.

Markus and me, traveling save in the dmz with our visitors badges

]

This ROK soldier has to stand like this for 3 hours! The middle of this building is

the border between north and south.

ROK soldier. Not a north korean soldier. You can get on a picture with him.

The north koreanvillage propaganda village. Look mom our flagpole is bigger.

Pissing in the wind on a higher level.

looking at north korea from the area where it is allowed to take pictures.

SEOUL

I am a little bit behind with my blog, so thats why this is a big post.

My travel through korea ends up in Seoul. Because of my experiences in Tokyo, i was a little bit afraid that this 10million city was also getting on my nerves. But like Korea it loved Seoul. Its starts with this tradional and quiet guesthouse i stayed in. This was an excellent and quiet base for my visits in to Seoul. Above all Seoul isnt like Tokyo one big shopping mall, but there are many small art galleries, musea, theaters and venues. The city is vived because of the many students that hangs out in the city. I saw many performances from modern dance to one funny b-boy performance (korea is famous for its outstanding b-boy-ing).

I was lucky to be joined by Sunghee again. She was such a good company and fun to hang out with that time flew and before i knew it i was allready sitting on the plane back to Tokyo.

One of Sunghee friends Jeung Nam took us to his favorite sites and art galleries.

I think i eat almost all the korean food there is (also liked the varies kinds of streetfood) But most of all, i liked the korean "bang". Bang stands for room and there are varies kinds, like the jimjillbang (kind of sauna) the pcbang (like a internetcafe) dvd bang (a small cinema where you can enjoy movies on a large couch also ment for the korean dating course) and ofcourse de noraebang (a karaoke room just for singing. can you believe it no drinking involved. Koreans like to sing! Sunghee, Markus and I went after drinking some dongdongju (the fine korean alcohol) singing some great eighties/nineties songs like Nirvana, Abba (the SOS song sounded great or was i drunk?) Metallica, Billy Joel and our all time favorite girls just wanna have fun. How comes that these songs are stuck in my mind. We just had one hour to sing but the owner keep us giving us extra minutes. were we that good? Sunghee can sing really good. but probably all korean can, because of this Noreabang.

I know what i am going to do with all my spare rooms when i come home: turn them into bangs.

Just enjoy the pics because its too much to tell. Within a couple of days i am flying to Australie. Can you believe it. It snowed in Seoul, in Australie its 34 degrees at the moment!

like the Mogwai song: Yes! i am a far way from home

Seoul by night

Going wild in the Noreabang

I remember i sang more songs in my dream that night.

I might sign up for the next edition of popstars ;)

Jeung Nam, Sunghee and me during a concert in a small bar

but Korea is all about food. Even when you go out drinking , the alcohol comes with a lot of fine side dishes.

i really love this culture.

I left Seoul with snow. This is the guesthouse i stayed in

The rooms lay around this beuatiful courtyard.

it is located between two beautiful palaces.

Dag 61: Daejeon

Ik ben net heerlijk van top tot teen geschrubt. Daarna is mijn naakte lichaam ingesmeerd met warme olie en vervolgens ingesopt met heerlijk en heelzaam werkende ginseng zeep. Afgelopen dagen heb ik kilometers de bergen op en af gelopen, met als absolute hoogtepunt die fucking 2000 treden op en af in Maisan park. Maar nu voelt mijn lichaam onder al dit genot heerlijk aan. Mijn hersens dwalen af en dromen van die 'bikini girls' die mij aan het inzepen zijn. Maar op dat moment springt compleet naakte koreaanse masseur op mijn rug, zet zijn knie in mijn rug en trekt mijn schouders met alle kracht omhoog. Mijn ideale droom en reisverhaal in 1 handeling te niet gedaan.

Plaats van handeling zijn de Yousung spabaden in Daejeon. Ik werd naar deze oase van ontspanning gelokt door de aantrekkelijk omschrjving in de Lonely Planet. Deze reisgids beloofd ginseng, groene thee en zelfs koffiebaden (en i love coffee). Het meeredendeel hiervan blijkt helaas in de vrouwensektie te zitten en dus off limit voor mij. Hiervoor in de plaats krijg ik een corpulente joggende man voor mijn neus in het turkse stoombad. Maar na de massage en nadat ik volop geweekt ben in de warme baden voel ik me herboren. Ik voel me warm, zacht en soepel. En dat mag ook wel na de zware wandelingen van afgelopen dagen.

Eerder heb uik deze dag met Markus de 'stairacse to heaven' naar Daedusan ondernomen. Op zichzelf niet zo'n hoge berg, maar dit pretpark (zelfs op deze maandag lopen er duizenden dol enthousiaste Koreanen rond) van rotsige pieken herbergt een aantal grote uitdagingen voor deze jongen met super hoogtevrees. Zo is er een stalen kabelbrug over een diepravijn en een steile stalen ladder richting de hemel. Op de brug komt een man met zijn dochter me lachend tegemoet. 'Scary' zegt hij als hij ziet dat ik me met alle kracht aan weerszijden van de brug probeert vast te houden. Ik wil hem terplekke van de brug af smijten. Het zegt me niets dat deze brug 200 mensen kan dragen, ik probeer hier te overleven!

Maar het zijn niet de afgronden aan weerszijden die het uiterste van mij vergen, maar de enorme drukte op deze heuvelrug. Het is schuifelen naar de top, want op deze maandag zijn wel heel veel mensen op hetzelfde idee gekomen. Ruimte wordt ons niet gegunt. De door ons al omgedoopte 'pushy grannys' lopen je rucksichtlos omver. Ook al zijn ze twee koppen kleiner en zeker zo'n 20 kilo lichter, deze bejaarden vrouwen laten zich niet uit het veld slaan. Op de terugweg kiezen we voor een makkelijke en snelle route en nemen de kabelbaan de berg af. Vlak voordat we de cabine inlopen, stormt de hele groep bejaarden achter ons de cabine in als een club dolenthousiaste pubers op schoolreis. We kunnen hun alleen hun stof bijten.......

's Avonds ben ik alles alweer vergeten, totdat die naakte koreaan op mijn rug springt en zijn elleboog in mijn nek plant en op mijn hoofd begint te trommelen.

De kabelbrug in Daedusan provincial park

De stalen trap richting top

de beloning

Onder de voet gelopen door bejaarden, maar

blij dat we het allemaal overleefd hebben

Ik begrijp dat jullie wel geintresseerd zijn hoe mijn inmiddels fitte en gespierde

lichaam er uitziet: het is verboden om fotos te maken in de spa ;)

DAG 58: The Beauty of Korea!

Korea is rijk aan nationale parken en ik ga tijd te kort komen om ze allemaal te bezoeken, maar Ik kom een eind. Vraag me niet hoe de steden eruit zien, want Ik krijg geen genoeg van de lange wandelingen tussen de herfstkleuren. Ik blijf ook maar fotos maken van rotsen, bomen en de prachtige gekleurde velden van bladeren. Korea ik ben verliefd!!

DAG 54: Jeju eiland

Sunghee vertelde me er al over in Busan: the korean dating course: de dingen die je doet als je gaat daten. Het begint met een bezoekje aan de tempel en als je geluk hebt eindig je date in 1 van de vele 'love' motels. In al mijn naiviteit denk in nog dat het een meerdaags parkoers is, maar het is af te leggen in 1 dag. Als het heel erg bevalt, eindigt de trip hier op korea's honeymooneiland: Jeju.

Het eiland heeft alles te bieden voor stelletjes: een donkere lavagrot, een groot doolhof (af te leggen in 3 minuten als je alleen bent), een romantische zonsopgang boven de westzee vanaf sunrise peak en een lovepark en een heus sex themapark (volgens Amin de guesthousebeheerder echt alleen interessant voor stelletjes) en natuurlijk zijn er ontelbare resorts en motels. .....en heb ik hier een romatische date aan mijn zij? Nee ik kook de volgende dag in het motel een eitje voor mijn zwitserse reisgenoot Markus.

Het PADI handboek (lesboek voor duiken) had gelijk, tijdens het duiken maak je nieuwe vrienden. Zo ontmoette ik dus Markus dus. Aangezien we dezelfde weg zullen afleggen naar Seoul, besluiten we om voorlopig samen verder te reizen. Samen reizen kan hier handig zijn, zo delen we de frustraties van het reizen per bus. We weten uberhaupt niet waar we naar toegaan, of de buschauffeur zal stoppen daar waar we willen en of we onze backpacks op tijd uit het bagagedepot gehaald hebben voordat de buschauffeur al weer verder scheurt. Want haast hebben ze. Gisteren stonden we even doodsangsten uit toen de chaffeur bij een snelheid van 100km p/u gezellig een sms berichtje ging intikken.

Hiken of te wel een flinke wandeling maken is de populairste vrijetijdsbesteding in Korea. Het is af en toe in de nationale natuurparken drukker dan in de winkelstraten van Tokyo. Ik spot ze van jong tot oud en zelfs in een rolstoel. Markus komt uit Zwitserland dus een echte berggeit. Deze jongen uit de vlakke, lage landen heeft toch af en toe problemen met de rotsige steile ondergrond. De zwaarste hike was gisteren naar de top van de hoogste berg in Korea, Mount Jallasan (1950m) op Jeju. Met een lengte van 18km tevens ook de langste wandeling die ik ooit gemaakt heb. De beklimming doen we nog via niet zo'n populaire route, maar de afdaling via de populaire, maar niet minder moeilijke, Songp'anak trail blijkt bezaaid te zijn met honderden wandelaars.

We hebben enorme medelijden met de grote groep 11-jarige schoolkinderen die deze tocht ook aan het afleggen zijn. Laten we wel wezen het is een tering eind en het vergt veel van de kuiten en enkels. Op de top delen we dan ook al onze snoep uit. We krijgen hier al weer snel spijt van als we halverwege door een sprintende schoolgroep ingehaald worden. Die hoeveelheid suiker doet wonderen of krijgen ze amfetamines van hun leraar.

PS het lukte niet om de fotos te roteren. Probeer het later nog

zwevende wolken tussen Busan en Jeju eiland.

Niet gek voor iemand met vlieganst om in een propellorvliegtuig te stappen.

Ik heb deze trip nu al zo vaak gevlogeb dat ik wel van ex angst kan spreken.

Mijn eerste onderwaterfoto.

Inmiddels heb ik 4x gedoken in Korea.

Prachtige muren van oranje en paars zacht koraal.

WJ lost in een doolhof.
Voor koppels in de datingcourse is de uitgang in een half uur te vinden.

single guys doen er ongeveer 3 minuten over.

Hoever zit je in de datingcourse als je een 'his and hers' outfit

aan hebt? Genietend van de zonsopgang op sunrize peak.

Inmiddels is het herfst in Korea. Dus een pracht palet van gele en rode kleuren

On the top of Korea, Mount Hallasan (1950m)

Maar we waren niet de enige.

(tis wel 10km omhoog en 10km omlaag)