dag 31: Yakushima stories

Ondanks haar ademautomaat zie ik haar gulle glimlach terwijl ze mij aankijkt. Mai weet dat ik dit fantastisch vind. We liggen samen op de bodem van zee en nog geen meter van ons vandaan ligt een jonge blauwe zeeschildpad ons boos aan te kijken, omdat we hem net uit zijn middagdutje gehaald hebben. Na onze eerste duik was ik een beetje teleurgesteld, omdat "mr turtle" niet thuis was. Een andere duikinstructeur wees Mai erop dat ergens anders ook nog een schildpad moest zijn. Ik ben nogal een grootverbruiker als het om zuurstof gaat, dus Mai was al tot de conclusie gekomen: we need a bigger tank, i want to dive for an hour. Mai heeft inmiddels al 3000 duiken op haar naam, ik kom nu tot 13.

Ik ben aan Mai gekoppeld door Native vision, een outdoorcentrum op Yakushima, het eerste en grootste eiland ten zuiden van Japan. Het eiland heeft een unieke vegatatie vanwege het klimaat. Het is warm en zeer vochtig, het regent hier dan ook 35 dagen per maand. Het eiland heeft hoge bergen met oerbossen. Cedar bomen die meer dan 1000 jaar oud zijn. Ook de zee heeft unieke bewoners. Doordat koude en warme stromen hier samen komen, heb je veel verschillende soorten vis op een plek.

Als ik met de Ferry aankom op Yakoshima meld ik meteen bij Native Vision om een duik en een hike te regelen. Ik word in een super klein kantoor ontvangen door drie giegelende dames. Degene die mij helpt, schudt telkens lachend haar hoofd en mompelt verbaast "Hollanda, Hollanda". Busladingen japanse toeristen worden hier dagelijks gedropt, maar 1 hollander ertussen doet de wenkbrauwen fronsen. Hoe ben jij hier beland?

Ook mijn duikinstructrice geeft toe dat ze Nederland op de kaart had moeten opzoeken. Ze was tot de conclusie gekomen dat het dicht bij Belgie ligt (het land dat ze wel kende vanwege de chocola)

Na de tweede fantastische duik ben ik in totale euforie. Dit was fantastisch. Mai is een geweldige gids en heeft me veel bijzondere creatures laten zien.Ik zeg tegen Mai dat ik Manta Rays wil zien. "I am going to kill you if you will see manty rays! I dived 3000 times and never ever saw a manta ray. You just had 11 dives and then allready see manta rays!"

Mijn volgende missie is duidelijk! Nu weet ik zeker dat ik voor mijn 'advance cursus duiken' ga in Cairns (australie) bij the great barrier reef. De tickets zijn al geboekt.

Mai

De volgende dag wordt ik heel vroeg opgehaald door mr Nonoyama voor een trektocht door een van de vele natuurgeboeden van Yakushima. Ik schat hem ergens midden 50 en hij is hier al 20 jaar gids. We gaan een hike maken van 10km met de twee vriendinnen Mayuko en Nami. Als mr Nono iets uitlegd kreunen ze tegelijkertijd op een heel schattige manier.

Voor het eerst heb ik mijn "lost in translation" ervaring. Mr Nono spreekt namelijk niet heel erg goed engels, maar is uitgebreid aan het woord. Als hij beseft dat hij het hele verhaal in het engels moet vertellen, scheldt hij tot groot genoegen van de twee vriendinnen eerst even in het japans. Om vervolgens te zeggen, this is a very old tree but not the yayoisugi tree. Blijkbaar is dit de boom waar we op zoek naar zijn, maar na twee uur heb ik alleen nog "very old tree, but not yayoisugi tree" bomen gezien. Ik begin het bijna irritant te vinden, waar de fuck is die klote boom! Allemaal omkappen op die yasoisugi boom na dan, dat maakt het zoeken wat makkelijker. Een van de vriendinnen ziet mijn gezicht na de duizendste boom betrekken en zij maakt zelfs nu het grapje "but is not the yayoisugi tree" Gelukkig is het hele eiland beschermd gebied, dus mag ik niet aan de slag met de bijl.

Na 3 uur hebben we hem dan eindelijk gevonden, de yayoisugi cedar, bijna 3000jaar oud!!

Onderweg zien we herten, die met een zeer innemende aaaaahhhhh ontvangen wordt, en apen. Er worden duizenden fotos gemaakt onderweg.

Op de terugweg begint het heel hard te regenen. Eigenlijk niet zo erg, want het bos wordt er mystrieus en sprookjesachtig door. Geen wonder dat Miyazaki zijn animatiefilm Princess Mononoke door dit bos heeft laten inspireren.

Er lopen hier op het eiland 415 gidsen rond, in het hoogseizoen moet mr Nonoyama er iedere dag met een groep toeristen erop uit trekken. Wandelingen van 10 tot 20 kilometer. Behalve morgen, morgen heeft hij een vrije dag. Zoals hij het zegt, ga ik de hele dag uitslapen, maar niet voordat ik me vanavond ga bezatten. Het is hem gegund!

de top 1800m hoogte

dat is hem dan! Yayoisugi

na afloop uitgeteld