maandag 17 september 2007

DAG 4: Kyoto

In de film Schultze krijgt de blues, wordt de arcordeonspeler Schultze gepakt door de zydeco blues, die hij toevallig 's avonds via de radio hoort. Hetgeen in zijn dorp, waar alleen de polka gespeelt mag worden, niet in dank wordt afgenomen. Het kan ook andersom. We zijn aanwezig op het Kyoto Art Festival en we zien japanners in pools-russische klederdracht de polka dansen. Op een kunstfestival mag alles dus zien we japanners in braziliaanse outfit de samba dansen, een stoet bontgeklede kinderen onder aanvoerig van een gestresste juf een variant dansen op onze jumpstyle, maar ook zijn er want meer traditionele slagwerkers te bewonderen. Ik kom niet bij van het lachen en rol bijna de twaalf verdieping hoge trap af. Locatie is Iseta, de hoogste shoppingmall waar ooit geweest ben. 12 verdiepingen op het centraal station van Osaka.

Mochten de japanners die engels spreken nog wel eens de 'r en de 'l' door elkaar halen. Blijkbaar levert het duits totaal geen probleem op. Op het station van Osaka ontmoet ik nl een vloeiend duits sprekende Japanse, waarbij ik met mijn 'ik spreek gewoon het nederlandse woord met een duits accent uit' duits erg verbleek. Ze bleek een jaartje in Duitsland gestudeerd te hebben. Ze was zelfs naar de documenta in Kasssel geweest, maar de octopus had ze gemist (zie blog 1). Mijn echte naam was voor haar ook geen probleem.....Osaka loopt naadloos over in Kyoto. Samen zo goed voor 3.5mln mensen. Vind daar maar eens iemand tussen die naar Kassel is geweest.



iseta shopping mall


van Osaka naar Kyoto

1 opmerking:

Anoniem zei

hoi Wilbie
wat schrijf je grappig zeg!
Ik heb die film Schulze ook gezien, volgens mij had ik hem zelfs van jou geleend.
Maar om me voor te stellen hoe japanners in russiche tenu de polka dansen (stomme japanners)is al hylarisch op zich, mijn fantasie gaat met me aan het rollen. Jezus wat grappig.
groetjes HIlke