DAG 1: Lost in Osaka

Ik had net mijn laatste duik gehad in Thailand . Ik zat op de boot, staarde over die strak blauwe zee met ' a with living' van Do Make Say Think op de ipod. Toen besloot ik dat ik maar eens voor langere tijd op reis moest gaan. En nu zit ik hier dus, downtown Osaka, Japan. Het eerste land dat me op die boot te binnenschoot. Toen ik vandaag over het land heen vloog, voelde het meteen goed aan. Het landschap zag er bizar uit. Nog het meest te vergelijken een modelspoorbaan met van die rare model bergjes. Onwerkelijk groen, puntig, hoog, stijl, maar verhoudingsgewijs weer heel erg klein in omvang. In de dalen heeft iemand een doos glitters uitgestort om de steden aan te geven.

Amper 12 uur later slaat de paniek en twiijfels lichtjes toe. Het gaat wel veel energie kosten om mijn weg te vinden. Alle vooroordelen die ik van te voren hadden werden vandaag gelijk bevestigd.

Vooroordeel 1
De weg vinden kan nog wel eens een probleem worden. Ik had het thuis nog wel zo slim bedacht: bij de touristinformation op het vliegveld een plattegrond halen, zodat ik mij een beetje kon orienteren. Maar toen ik de plattegrond vervolgens openvouwde schoot ik gelijk in de lach: Japanners doen dus niet aan straatnamen. Op zoek naar een hotel kon zelfs meneer de politie agent, de supermarktbediende mij niet op de kaart aanwijzen waar ik zat. Toen ik eindelijk doorhad waar ik was, heb ik zelfs een paar japanse meisjes de weg gewezen!

Vooroordeel 2:
Het kan wel eens lastig worden met de Japanse tekens...en als je er niets van snapt, hoe kom je dan aan een bord fatsoenlijk eten (te meer ik ook geen tarwe produkten mag) Ik zit hier in een wijk vol amusementshallen en tepanyaki eettentjes. Naar binnenstaren om te kijken wat de mensen eten is lastig vanwege de lampions en vlaggetjes die aan de buitenkant van de ramen hangen. Menu's zijn in het japans dus kies je een restuarant uit dat een kaart met plaatjes heeft. Buiten wel te verstaan, want binnen hebben ze gewoon een menulijst in het japans. Schrok gelijk al toen ik naar binnenliep, want er begon een of andere vent keihard te gillen. Wat mij betreft riep hij heel hard 'we hebben een blanke in de tent' maar even later bleek hij iedere bezoeker zo te verwelkomen. Poging 1 bleek na wat handen en voetenwerk bier (dat was heel makkelijk: bieru) een kommetje witte rijst en een salade op te leveren. Poging 2: kijk wat je buren eten en bestellen. Die aten allerlei gegrilde spiesjes en de twee jongens naast me bleken een beetje engels te spreken, duslukte me het nu om : een spiesje kip, spiesje dat bestelt iedereen, spiesje garnaal en spiesje pompoen te bestellen. Tot mijn verrassing kwamen die dik gepanneerd terug!
Omkomen van de honger zal ik niet (volop supermakten en de mac zal ook wel te vinden zijn) maar hoe ga ik die fijne japanse quisine ontdekken?

Kortom wordt even wennen. Morgen heb ik gelijk een goede test. In Osaka staan een paar mooie gebouwen van de japanse architect Ando. Zoek en probeer die te vinden.